မုဒိမ္းက်င့္လို႕ ေထာင္ထဲ ေရာက္လာေသာ အက်ဥ္းသား က ေျပာပါတယ္။ မိမိလက္နဲ႔ ကာမကို ၿပီးေျမႇာက္ႏိုင္ပါတယ္။
မိမိတို႕မွာ ေငြေၾကး႐ွိလွ်င္ ျပည္တန္ဆာ နဲ႔ ေပ်ာ္ပါးႏိုင္ပါတယ္။
တစ္ခါေသာ ကာမအေမွာင္ က အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္သလို ေပ်ာ္ပါးခ်ိန္ အမ်ားႀကီးကို ဆုံး႐ႈံးႏိုင္ပါတယ္။
တန္းဖိုး႐ွိေသာ အခ်ိန္ေတြကို အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ မကုန္ုဆံုးပါေစနဲ႔
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ၿမိဳ႕ငယ္ေလး တစ္ခုမွာ ကြက္သစ္ရပ္ကြက္ေလးမွာ လူေနအား က်ဲၿပီး ျခံဝန္းအလြတ္မ်ား အမ်ားအျပားက်န္ေနေသးသည္။
ခင္မင္မႈ႔ အရမ္းလိုအပ္ၾကသလို အေရးအေၾကာင္း ျဖစ္ေပၚလာခဲ့လွ်င္ အေျပးကေလး လာၾကပါသည္။
ညအခ်ိန္မွာ
(သူခိုးဗ်ိဳ႕ သူခိုး သူခိုး……..)
ရပ္ကြက္အထဲ က အသံတစ္ခုေၾကာင့္ အနီးအနား က ၾကားရသူမ်ား အျမန္ထၾကသည္။
(ကိုစိန္ေမာင္ ကိုစိန္ေမာင္ ထ ထ သူခိုးတဲ့ေတာ့)
(ေဟး ဟုတ္လား ေပးစမ္းဓား)
(ေတာ္နဲ႔ေတာ္ ဓားက ဘယ္မွာထားတာလဲ)
(ဟာကြာ မသိဘူး)
ေျပာၿပီး တံခါးအနား က ဒုတ္ဆြဲၿပီး အိမ္အျပင္ဘက္ ထြက္သြားသည္။
(ဗ်ိဳ႕ ကိုႀကီးျမင့္ ဘယ္က ေအာ္တာလဲဗ်)
(ေတာင္ပိုင္း က ေအာ္ေနတာ ဒီက ေစာင့္ေနကြာ)
လမ္းအေပၚမွာ လူတစ္ခ်ိဳ႔ လက္ထဲမွာ ဒုတ္ ဓားမ်ား ဓားဆူးမ်ား ကိုင္ထားၾကသည္။
လမ္းအေပၚကို လူေတြ အေျခအေနၾကည့္ေနၾကျပန္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ရပ္ကြက္ကေလးမွာ ေတာက တက္လာသူမ်ား ၿမိဳ႕ထဲက ထြက္ၿပီး လာေနၾကသူမ်ားျဖင့္ စည္းလုံးစြာ ေနထိုင္ၾကသည္။
အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ မာနႀကီးသူ သေဘာျဖဴသူ စိတ္ရင္းေကာင္းသူ လူၫြန္႔ခူးၾကသူမ်ား ႐ွိေနတတ္ၾကသည္။
စ႐ိုက္အစုံ လူမႈ႔ အေၾကာင္းမ်ား ေရးဖြဲ႔ရလွ်င္ မေကာင္းပါဘူး။
မေကာင္းမႈ႔ ျပဳလုပ္သူမ်ား အစုံ က ၏ရပ္ကြက္ကေလးမွာ ႐ွိေနေသးသည္။
ဖာေခ်ာင္ ဖဲဝိုင္း အရက္ဆိုင္ ၾကက္ဝိုင္း ဂ်င္ဝိုင္း ဇယ္ေတာက့္ခုံ မူးယစ္ေဆးဝါး အစသျဖင့္ ႐ွိေနၾကျပန္သည္။
အနည္းငယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးစ ျပဳလာေနသည္။
ညေန ေနဝင္ခ်ိန္မွာ လမ္းအေပၚ လူသြား လူလာ နည္းပါးသြားတတ္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ၿမိဳ႕သစ္ေၾကာင့္ လယ္ပိုင္႐ွင္မ်ား အိမ္ဝန္းမ်ား ရ႐ွိၾကသည္။
ၿမိဳ႔သစ္နဲ႔ မနီးမေဝး ေတာက မိသားစု မိမိတို႔ ရ႐ွိေသာ အစားေျမအေပၚ ေနထိုင္ဖို႔ ေတာက အိမ္ဝိုင္းကို ေရာင္းၿပီး ၿမိဳ႔သစ္ကို ေရြ႔လာခဲ့သည္။
အနီးအနား က အိမ္မ်ားကို ခင္မင္စြာ ေတာဓေလ့ အရ အလည္သြား စကားေျပာမိၾကသည္။
(ေဟး စားၿပီးၾကၿပီးလား)
(ဟုတ္ကဲ့ ဦးႀကီးေသာင္း)
(ဟ ဘာဟင္းေတြလဲ ကြ)
(ငါးေသတၱာ ခ်က္ထားတယ္ ဦးႀကီးေသာင္း စားပါအုံးဗ်)
(စားၿပီးၿပီး ကြ စားၾကစားၾက)
(ဟုတ္)
မိသားစု တစ္ခုမွာ ဝိုင္းဝန္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားပြဲဝိုင္း ေျမစိုက္ကေလးအေပၚမွာ စားေသာက္ေနၾကသည္။
ဦးႀကီးေသာင္း က ေဘးအနား က တန္းလ်ာအေပၚ ထိုင္ၿပီး အနီးက ေရေႏြးအိုး ကရားအား ယူၿပီး ေရေႏြးေသာက့္ပုဂံထဲ ထဲ့လိုက္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ရပ္ကြက္ ထဲကို အိမ္ကေလး တစ္ေဆာင္ တိုးလာသည္။
လက္သမားမ်ား စုေပါင္း ေဆာက္လုပ္ေနၾကသည္။
အေျခအေနအရ နီးကပ္ေသာ အိမ္မ်ား က ခင္မင္စြာ လက္သမားမ်ားအား ေခၚေျပာ ဆက္ဆံၾကသည္။
အိမ္႐ွင္ လူႀကီး က
(ဒါက သားေနဖို႔ဗ် သူက အိမ္ေထာင္ၾကတာ မၾကာေသးေတာ့ အိမ္ခြဲေပးလိုက္တာ ဒီျခံဝင္း က ဝယ္ထားတာ ၾကာပါၿပီး ဦးေသာင္းရယ္)
(ဟာ ေကာင္းပါတယ္ ကႊ်န္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ စည္းကားတာေပါ့ဗ်ာ လာပါအုံးဗ် ကႊ်န္ေတာ္အိမ္ကို စကားကေလး ဘာကေလး ေျပာရေအာင္)
(ဟုတ္ကဲ့)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အိမ္ကေလး က သစ္လြင္သလို ေရနံႀကီးမ်ား သုတ္လိမ္းထားေတာ့ ခန္႔ညားလွသည္။အုတ္တမံတလင္း ခင္းထားေတာ့ အလွအေပၚ အယဥ္ဆင့္သလို ထည္ဝါလွသည္။
အခန္းမ်ား ဖြဲ႔ထားပုံ နဲ႔ ဘုရားခန္း အလွဆင္ထားပုံ က အနီးအနား က လူေတြ ေငးေနမိသည္။
ခန္းစီးလိုက္ကာ ကြၽန္းအလွျဖင့္ လုပ္ထားေသာ ဆက္တီးခုံမ်ား က ေပၚလစ့္အေရာင္နဲ႔ ဝင္းဝါေနသည္။
ဆြမ္းေကြၽး ဖိတ့္ၾကားခံရေသာ အိမ္အနားနီးခ်င္းမ်ား အိမ္အတြင္းမွာ စားေသာက့္ရင္း ခင္မင္စြာ အိမ္အသစ္ က ဇနီးေမာင္ႏွံ႔ နဲ႔ စကားေျပာေနမိၾကသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ရက္ကေလးမ်ား ကုန္လာလို႔ လရက္ေတြ ကုန္လာခဲ့သည္။
အိမ္အသစ္ကေလးထဲ က က်င္စဦး ခ်စ္ဇနီးေမာင္ႏွံ႔ အေပ်ာ္ကေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ျမဴးခဲ့သည္။
အိမ္ထဲမွာ လင္မယား ႏွစ္ဦး စိုက္ပ်ိဳထားေသာ ပန္းပင္ကေလးမ်ား ဖူးပြင့္ေနၾကသည္။
အိမ္အျပင္ဘက္ က အရိပ္ရ အပင္ငယ္မ်ား အကာအရံ သစ္သားေလးေထာင့္စက့္စက့္ အတြင္းမွာ လန္းစမ္းေနၾကသည္။
အိမ္ထဲမွာ အိမ္အနားနီးခ်င္းမ်ား က ေန႔စဥ့္ ဝင္ထြက္သြားလာေနၾကသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
(မေကသီ မေကသီ)
(ေဟး မိသြယ္ လာေဟး)
(ဟုတ္ လာၿပီး)
အလြန္လွေသာ မေကသီ က လွမ္းေခၚသလို ေတာအလွ ခါးေသး ရင္ခ်ီ တုတ္တုတ္ခဲခဲ အသားညိဳ ပါးကြက့္ၾကားကေလးနဲ႔ ၁၇ႏွစ့္ အရြယ္ မိသြယ္ အိမ္သစ္ကေလးထဲ ဝင္လာခဲ့သည္။
အိမ္ထဲမွာ မိန္းကေလး ႏွစ္ဦးဘဲ ႐ွိေနၾကသည္။
စက္ခ်ဳပ္သူ မေကသီ က
(မိသြယ္ လာတာနဲ႔ အေတာ္ဘဲ ငါကို ေရႊၾကယ္သီး တပ္ေပးအုံး)
(ရပါတယ္ မေကသီရယ္ ဒီကလဲ အားတုံး ကူညီရေအာင္ လာတာပါ ဘာေကြၽးမွာလဲေျပာ)
(ေအာင္မယ္ေလး စားစရာေတြ ေပါမွေပါ ဘာစားခ်င္လဲ ေျပာ)
(မေကသီ ေကြၽးတာ စားမွာေပါ့)
(ေအး အခ်ဥ္ေပါင္း အထုပ္ေတြ ေနၾကာေစ့ေတြ ဘီစကစ့္ေတြ ႐ွိပါေသးတယ္ ေနာက္ၿပီး လၻက္သုပ္ေကြၽးပါမယ္ မနက့္ျဖန္ သတိုးသမီး ဝတ္စုံ က အပ္ရမွာ ကင္းေျခလိုက္ၿပီး ေက်ာက္စီရမွာ ေနာက္ၿပီး ပန္းထိုးရအုံးမွာ ဟ)
(အင္းပါ ဒီက ေန႔တိုင္း လာၿပီး စက္ခ်ဳပ့္ပညာ သင္မလို႔ လာကူညီေနတာ)
(သင္ေပးမွာပါ မပူပါနဲ႔)
(အင္းပါ အင္းပါ)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလို႔ ႏွစ့္တစ္ႏွစ့္ နီးကပ္ေနၿပီး။
မိသြယ္ တစ္ေယာက္ အိမ္အသစ္ကေလးမွာ စက္ခ်ဳပ္ေနသည္။
အိမ္ကေလး ထဲမွာ အခန္းထဲ က မေကသီ ထြက္လာသည္။
(မသြယ္ … ညၾက ေကသီ နဲ႔ လာအိပ္ေပးအုံး)
(ဘာျဖစ့္လို႔လဲ မေကသီ)
(ကိုေဇာ္လင္း က ဒီေန႔ ညေန ခရီးထြက္ရမွာ ရြာက သူအေမႀကီး ဆုံးသြားလို႔တဲ့ မေက က အပ္ထည္ေတြမ်ားေနတာ မသြယ္ အသိဘဲ ဒါေၾကာင့္ လိုက္မသြားတာ)
(ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ အိမ္ကို ေျပာရအုံးမယ္ မေကသီ )
(ေအးေအး ေန႔လည္ ထၼင္းစား ျပန္ရင္း တစ္ခါထဲ ေျပာခဲ့ေနာ္)
(ဟုတ္ကဲ့ပါ မေကသီ)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မသြယ္ ထၼင္းစားၿပီးလို႔ မေကသီအိမ္ကို ျပန္လာခဲ့သည္။
အိမ္ထဲ မဝင္ခင္မွာ အိမ္ခန္းထဲ က အသံတိုးတိုးမ်ား ထြက္ေနသည္။
မသြယ္ အသံေပးရမလား ဘာလား မသိျဖစ္ေနသည္။
အသံေတြ က နားလည္သလို ျဖစ့္ေနမိသည္။
မေကသီ ရဲ႔ ခို႔ခို႔ခစ့္ခစ့္ အသံနဲ႔ အတူ ေနာက္ထပ္ ညိွ့ဆြဲေသာ အသံနဲ႔ အတူ တစ္႐ွပ့္႐ွပ့္ ေျခလွမ္းေရြ႕သံလိုလို နဲ႕ မသြယ္ မသိမသာ အိမ္အျပင္ဘက္ကို ျပန္လွည့္ထြက္မိသြားသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
(မိသြယ္ နင့္နဲ႔ ထၼင္းစားျပန္တာ ၾကာလိုက္တာဟယ္)
(ဟို..ဟို..အေမ နဲ႔ အေဖ ကို ေျပာေနရလို႔ အမေကသီ)
(ေအာ္ ေအးေအး ဦးႀကီး နဲ႔ အေဒၚ က ဘာေျပာလဲ)
(အိပ္ပါတယ္ ညၾက အေဖနဲ႔ အေမ အလည္လာခဲ့မယ္တဲ့ အမ)
(ေအာ္ ေအးေအး ညၾက အသုပ္သုပ္စားၾကမယ္ အျမည္းေကာင္းေကာင္း လုပ္ရအုံးမယ္ေဟ)
(ဟုတ္..)
အခန္းထဲ က ကိုေဇာ္လင္း ထြက္လာၿပီး
(မသြယ္ေရ ငါမ႐ွိတုံး မေက ကို ဂ႐ု႕စိုက့္ေနာ္ မေက ကို အျပင္ေပးမထြက္ေစနဲ႔)
မေကသီ က
(ေအာင္မယ္ အျပင္ထြက္ေတာ့ ဘာျဖစ့္ေနလို႔လဲ)
(ေအာ္ ဘဲေတြနဲ႔ ေတြ႔မွာ စိုးလို႔ပါ)
(ကိုေဇာ္ေနာ္ မဟုတ္တာ မေျပာနဲ႔ မေက က ကိုေဇာ္တစ္ေယာက္ဘဲ ခ်စ္ခဲ့တာ ကိုေဇာ္လို ရည္းစားေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ထားဘူးတာ မဟုတ္ဘူး ကဲ…ကဲ မဟုတ္တာ ေျပာခ်င္အုံး)
မေကသီ ေျပာလဲေျပာ ကိုေဇာ္လင္း ထံ အျမန္သြားၿပီး ဗိုက့္ေခါက့္ဆြဲလိမ္လိုက္သည္။
(အား….နာတယ္ မေက လႊတ့္ပါ…လႊတ္ပါ…)
(ေျပာအုံးမလား….ေျပာ)
(ဟားဟားဟား ….မေျပာေတာ့ဘူး…မေျပာေတာ့ဘူး…)
မေကသီ ကိုေဇာ္လင္း အား လႊတ္ေပးလိုက္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ညအခ်ိန္မွာ မသြယ္ အေဖ အေမ နဲ႔ မသြယ္ ညီမ မႏြယ္ အပါအဝင္ အိမ္လည္ လာၾကသည္။
ေရာက္တတ္ရာရာ စကားမ်ား ေျပာၾက ဆိုၾက နဲ႔ အိမ္ငယ္ကေလးထဲမွာ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သလို အျမည္းပုဂံ မွာ အနည္းငယ္ အကပ္အသပ့္မ်ား က်န္ေနေတာ့သည္။ေရေႏြး ဓာတ့္ဗူးကေလးမွာ ေရေႏြးမ်ား မ႐ွိေတာ့ပါ။
အိမ္အတြင္း က ေသာက္ေရအိုးစင္ကို အေၾကာင္းျပဳေနရေတာ့သည္။
ေပ်ာ္စရာ စကားဝိုင္းကေလး ျဖစ့္ေနေတာ့သည္။
ဟာသမ်ား လူမႈ့ေရးရာမ်ား နဲ႔ ရပ္ကြက္အေနအထားမ်ား ေျပာဆိုၾကရင္းျဖင့္ အခ်ိန္ၾကာခဲ့သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အိပ္ယာအေပၚမွာ မေကသီ နဲ႔ မသြယ္ စကားေတြ ေျပာေနမိသည္။
(ကိုေဇာ္ က မေက ႐ွိတဲ့ စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္ကို မနက့္ ညေန လာေတာ့တာဘဲ မေက က သူကို လက္မခံေသးဘူး ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ သူက ရည္းစား မ်ားတယ္ အသံၾကားေနရတယ္ေလ)
(အဲ့ဒါနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားတာလဲ မေက)
(ေျပာရရင္ အ႐ွည္ႀကီးပါေအ မေျပာခ်င္ပါဘူး သူက အၾကပ္ကိုင္ၿပီး ရည္စား စကားအေျပာခံရတာ )
(ဘယ္လို အၾကပ္ကိုင္တာလဲ မမေက)
(အင္း ကားတင္ခံရတာေပါ့ဟယ္)
(႐ွင္….)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မေကသီ အိပ္ေပ်ာ္ေပမဲ့ မသြယ္ အိပ္မရပါ။
အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ အေၾကာင္း က ဒီအခန္း က လင္မယား အိပ္ေသာ အခန္း ။
ေနာက္ၿပီး ေခါင္းအုံး က ကိုေဇာ္လင္း ေခါင္းအုံးျဖစ္ေနသလို ေခါင္းအုံးမွာ ေမႊးရနံ႔ တစ္ခု က မသြယ္အား ဒုကၡေပးေနသည္။
ကိုေဇာ္လင္း အျမဲသုံးေသာ ေရေမႊးအနံပါ။
အခန္းထဲမွာ ေမႊးပ်ံ႕ေနသလား ထင္မိသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မေကသီ အိမ္ထဲ အခန္းထဲ မသြယ္ အိပ္ေမာၾကေနသည္။
အခန္းတံခါး သာသာေလး ပြင့္သြားသည္။
အခန္းထဲကို လူတစ္ေယာက္ သာသာေလး ကုတင္အနား ကပ္လာၿပီး အိပ္ေနေသာ မသြယ္အား ၾကည့္ၿပီး ကုတင္အေပၚ တင္ပါးလြဲ ထိုင္ၿပီး မသြယ္အား နမ္းလိုက္သည္။
မသြယ္ ထိခိုက္မိေတာ့ မ်က္လုံးပြင့္သြားသည္။
ကုတင္အေပၚ က လူသည္ ႏိုးသြားေသာ မသြယ္အား အတင္းဖက္လိုက္သည္။
(အား…ဖယ္…ဖယ္…မလုပ္ပါနဲ႔ ….ကို…ကို…)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မ်က္လုံးမ်ား ျပဴးမိသြားသည္။
အခန္းမီးအလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ဖက္ထားေသာ မေကသီ အိပ္ေမာၾကေနပုံရသည္။
မသြယ္ လုံခ်ည္အေပၚကို ခြၿပီး မေကသီ ဖက္ထားရင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။
မသြယ္ မေကသီအား သာသာေလး တြန္းၿပီး အိပ္ယာအေပၚ က ထလိုက္သည္။
အခန္းထဲ က ထြက္ၿပီး အိမ္ေနာက္ေဖး သြားလိုက္သည္။
အိမ္ထဲ ျပန္ဝင္လာေတာ့ ေရအိုစင္ က ေရ ၂ ခြက့္ ဆင့္ေသာက္မိသည္။
အိမ္ခန္းထဲ မဝင္ေသးဘဲ အလုပ္ တန္းလ်ားအေပၚ ထိုင္ေနမိသည္။
ထိုင္ၿပီး အိမ္မက္အေၾကာင္း စဥ္းစားေနမိသည္။
မိမိကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္ေနမိသည္။
အေတြးမ်ား က စိတ္ေခ်ာက့္ျခားစရာ ျဖစ္ေနသည္။
အိမ္ထဲ မွာ အၾကည့္တစ္ခု ေရာက္မိသည္။
အလွခ်ိပ္ ဓာတ့္ပုံထဲ က သတိုးသားႀကီး က ျပဳံးေနသည္။
မသြယ္ အျမန္ထၿပီး အိမ္အခန္းထဲ ဝင္မိသည္။
အိပ္ယာ အေပၚ သက္ျပင္းခ်ၿပီး ေခါင္းအုံးအေပၚ ကို ေစာင္တစ္ထည္ အုပ္ၿပီး အိပ္လိုက္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ေန႔ခင္း မွာ အလုပ္လုပ္သလို ခ်က္ဖို႔ျပဳတ့္ဖို႔ မသြယ္ လုပ္ကိုင္ေနရသည္။
ိမေကသီရဲ႕ ခ်ဳပ္ပုံ အစ ကိုက္ပုံ ေပးတံတိုင္းပုံ ႏွစ္ထပ္ အခ်ဳပ့္ ကင္းေျခလိုက္ ဇာထိုးစနစ့္ ၾကယ္သီးထိုးစနစ့္ ဘုလယ္သီး ေ႐ွးထိုး နည္းစနစ့္မ်ား သင္ယူၾကည့္႐ႈ့ေနရသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ညအခ်ိန္ အခန္းထဲ စကားေျပာမိၾကျပန္သည္။
(ကိုေဇာ္ က အရင္က သူခ်စ္သူ က ဒီရပ္ကြက္ကို မၾကာခင္ ေျပာင္းလာမယ္တဲ့ သူအရင္ ခ်စ္သူ က ကေလး ႏွစ္ေယာက္ ရေနၿပီး ဟိုတစ္ေန႔ က မေက ေတြ႔မိလို႔ စကားေတြ ေျပာျဖစ္တယ္ အဲ့ဒီ အရင္ ခ်စ္သူ က မေက နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေလ သူက ကိုေဇာ္ မ်က္ႏွာမ်ားတယ္ မယုံနဲ႔ ေျပာတဲ့သူေပါ့ ကိုေဇာ္ က သူက္ို ျပန္လိုက္တယ္ သူက မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ဇာတ္လမ္းျပတ္ဘဲ ေျပာခဲ့တာ အဲ့ေတာ့ ကိုေဇာ္ က သူခ်စ္သူနဲ႔ ခင္တဲ့ မေက ကို အရြဲ႕တိုက္ လိုက္ၿပီး စကားေျပာတာ မေကကလဲ မခ်စ္ႏိုင္ဘူး ေျပာေတာ့ သူ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး မေက ကို ကားတင္ေျပးေတာ့တာဘဲ မသြယ္ေရ)
(ေအာ္ ..အဲ့ဒါဆို မေက က ကိုေဇာ္ကို တကယ္မခ်စ္ခဲ့ဘူးေနာ္)
(အင္း….ဟုတ္တယ္ မခ်စ္ခဲ့ဘူး)
(အခုေကာ ခ်စ္ေသးလား)
(အင္း…မခ်စ္ေသာ္လဲ ေအာင့္ၿပီး ခ်စ္ရတာဘဲ မိသြယ္ေရ)
(အဲ့ဒါဆို ကြာလိုက္ေပါ့ မမရယ္)
(မျဖစ့္ဘူးေလ..)
(ဘာကို မျဖစ္တာလဲ မမေက)
(သူနဲ႔ ညားၿပီး မၾကာခင္ မေက သူကို တစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားလို႔ေပါ့ဟဲ့…)
(ေအာ္…ေျပာေတာ့ မခ်စ္ဘူး မခ်စ္ဘူးနဲ႔ ညားမွ ခ်စ္တာတဲ့ )
(တယ္…ဒီေကာင္မေလး ေျပာေတာ့မယ္)
မေက ရဲ႕ လက္သီးရြယ္ၿပီး မိသြယ္ ေခါင္းကေလး ကို ထုလိုက္သည္။
(ခစ့္….ခစ့္…ခစ့္…..)
မသြယ္ ရယ္သံကို အေဝး က ၾကားႏိုင္ပါသည္။
အိပ္ခ်ိန္ ၾကျပန္ေတာ့ ေရေမႊး အနံ႔ကေလး က ရလာသည္။
မသြယ္ ေစာင္တစ္ထည္ ယူၿပီး ေခါင္းအုံး အေပၚ တင္လိုက္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အိပ္မေပ်ာ္သူ မိသြယ္ ေခါင္းကေလး အေပၚႂကြၿပီး ေခါင္းအုံးအေပၚ က ေစာင္ကေလး ဖယ္လိုက္ၿပီး ေခါင္းအုံး အိပ္လိုက္သည္။
ေခါင္းအုံး က ေမႊးရနံေလး က ထြက္ေပၚလာသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔
မသြယ္ အိမ္ထဲ ဝင္ၿပီး လက္ထဲ က အိုးခြက္မ်ား မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ထားဖို႔ အသြား မီးဖိုေခ်ာင္းထဲ က အနံ႔တစ္ခု ထြက္ေပၚလာသည္။
ဟင္းအိုးတူးတဲ့ အနံ႔ မဟုတ္ပါ ေမႊးေသာ အနံ ဒီအနံ႔ကို မသြယ္သိပါသည္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဝင္လိုက္သည္။
(ဟိတ္…..)
(လန္႔မေနဘူး ဒီလို ေျခာက့္လန္႔မယ္ ဆိုတာ သိတယ္ ေၾကာက္မေနဘူး)
(ဘယ္လို သိတာလဲ…)
(ေျပာမေနဘူး…)
(ကဲ မေျပာရင္ လာစမ္းကြာ)
(ကိုေဇာ္ ကိုေဇာ္…)
(ဟာ မသြယ္ လာေနၿပီး…ဖယ္ဖယ္Smile
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အိမ္မက္ တစ္ခု က ႏိုးထလာခဲ့ၿပီး အိပ္ယာ က ထၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ အိမ္သန္႔႐ွင္းေရးမ်ား ႏွင့္ အိမ္သာေရဆြဲ ထဲ့ခဲ့ပါၿပီး..။
မေကသီ မႏိုးေသးပါ တပည့္ဆိုတာ ဆရာအိမ္မွာ လုပ္စရာ႐ွိလုပ္ကိုင္ရျပန္သည္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဝင္လိုက္ျပန္ေတာ့ သတိရမိသလိုလို ုျဖစ္ေနျပန္သည္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ က မီးဖိုးထဲ က ျပာေတြ ထုတ္ၿပီး မီးေသြးခဲမ်ား ထဲ့ၿပီး ထင္႐ႈးထင္းကေလး ခြဲစိတ္ၿပီး မီးျခစ္ၿပီး မီးေမႊးလိုက္သည္။
ေရေႏြးအိုး ထဲ ေရထဲ့ဖို႔ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ က ထြက္လိုက္သည္။
အျပင္မွာ ေရာင္နီေလး က ျဖန္႔က်က္လာေနၿပီး။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
၃ ရက္ေျမႇာက္မွာ ေန႔ခင္း အခ်ိန္မွာ အထုပ္အပိုးမ်ား နဲ႔ ကိုေဇာ္လင္း ေရာက္႐ွိလာသည္။
(မေကေရ….)
(ဟာ….ကိုေဇာ္ျပန္လာၿပီး…)
(ေအး..ဟ ရြာက အမ်ိဳးေတြ က ေနပါအုံးလို႔ တားေနၾကလို႔ ရက္နည္းနည္းၾကာသြားတာ)
(အင္းေပါ့ ရြာမျပန္တာလဲ ၾကာေနၿပီးကို တားၾကမွာေပါ့ ကိုေဇာ္ရယ္)
(ကဲ ကိုေဇာ္ ဗိုက္ဆာေနတယ္ ဘာေတြ ခ်က္လဲ)
(ဟင္း…ႏွစ္ေယာက္စာဘဲ ခ်က္တာ ကိုေဇာ္အတြက့္ ထၼင္း ျပန္ခ်က္ရအုံးမွာ)
(ဟာကြာ ဗိုက္ဆာပါတယ္ ဆိုမွ လုပ္ၿပီး)
မသြယ္ မေနသာပါ
(မမေကသီ ကႊ်န္မ အိမ္ျပန္စားပါမယ္ ကိုေဇာ္ ကို ေကြၽးလိုက္ပါ)
(အင္း…ခက့္ၿပီး…ေအးပါေလ လာ ကိုေဇာ္..)
အထုပ္အပိုးမ်ား အနီးက တန္းလ်ားအေပၚ ခ်ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဝင္သြားၾကသည္။
မၾကာခင္မွာ
(ေအာင္မယ္ ခ်ဥ္ရည္ကေလး က ေကာင္းလွပါလား ငါမိန္းမ လက္ရာ မစားရတာ ၾကာလို႔ ေနမွာ)
မေကသီ က
(ဟယ္…ဒါက မသြယ္ ခ်က္ထားတာ မသိဘဲ ေျပာေနျပန္ၿပီး..)
(အဟိ…ဟုတ္လား မသိပါဘူးဟာ…)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
စားေသာက့္ၿပီး ထိုင္စကားေျပာၾက ေန႔လယ္ အခ်ိန္ႀကီးမွာ ကိုေဇာ္ တစ္ေယာက္ အခန္းထဲ ဝင္ၿပီး အိပ္ေနျပန္သည္။
စက္ခ်ဳပ္ေနသူ ႏွစ္ေယာက္ က အလုပ္႐ႈပ္ေနၾကသည္။
(မေကေရ… ဒီကို ခဏ လာအုံး လက္ေဆာင္ျပစရာ႐ွိလို႔)
(ခဏေလး ကိုေဇာ္ လာခဲ့မယ္…)
အစ မ်ား ေကာ္ကပ္ မီးပူနဲ႔ ဖိၿပီး ခ်ဳပ္ရမဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို မသြယ္အား ျပသၿပီး မေကသီ ထြက္လာခဲ့သည္။
မသြယ္ စက္ခ်ဳပ္ခုံအေပၚ ထိုင္ၿပီး ေျခႏွင္းလိုက္သည္။
စက္ခ်ဳပ္သံ ကေလးက အမနီးမေဝး က ၾကားႏိုင္ပါသည္။
မၾကာခင္မွာ အခန္းထဲ က လက္ေဆာင္ ကို ဘယ္သူ ဘာေပးတယ္ ဘယ္ဝါက ဘာေပးတယ္ ေျပာသံ ၾကားေနရၿပီး ခဏအၾကာ အသံတိတ္သြားေတာ့ အသံတိုးတိုးေလး မသြယ္ၾကားမိၿပီး
(မေကသီ ခ်ဳပ္ၿပီးၿပီး ကႊ်န္မ အိမ္ျပန္ ေရခ်ိဳး သနပ့္ခါးလိမ္းအုံးမွာေနာ္ မေက)
အခန္းထဲ က မေက က
(ေအာ္ …ေအးေအး ျပန္ျပန္…)
ဟုတ္ပါတယ္ ေန႔ခင္းအခ်ိန္တိုင္း ညေနအခ်ိန္တိုင္း မသြယ္ အိမ္ကို ခဏ ခဏ ျပန္တတ္ပါသည္။
မသြယ္အိမ္မွာဘဲ ေရျပန္ခ်ိဳးသလို အျမဲတမ္း သနပ္ခါး လူးတတ္ပါသည္။
အိမ္ျပန္ခါနီး မေကသီတို႔ အဝင္ တံခါးေပါက္ကို မသြယ္ ေစ့ပိတ္ၿပီး ထြက္လာခဲ့သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အိမ္က ေရခ်ိုး သနပ္ခါးလိမ္းၿပီး ထၼင္းစားၿပီး မသြယ္ စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္ကို ျပန္လာခဲ့သည္။
မေကတို႔ အိမ္ေရာက္ခင္ ျခံတံခါးကို လွမ္းၾကည့္ရေသးသည္။
ျခံတံခါး က ပြင့္ေနပါၿပီး။
ဒါဆို မသြယ္ သြားလို႔ရၿပီးဆိုတာ သိလိုက္ပါၿပီး။
အိမ္ျခံဝင္းထဲ အဝင္မွာ ေရတြင္းအနီးမွာ မေကသီ တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးေနပါၿပီး မသြယ္ အိမ္ထဲဝင္ၿပီး စက္ခုံအနီး ထိုင္ၿပီး လုပ္စရာ ကိုင္စရာမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနမိသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ညအခ်ိန္ မေကသီတို႔ လင္မယား စကားေျပာေနၾကျပန္သည္။
(ကိုေဇာ္ကို သတိမရဘူးလား…)
(ရတာေပါ့ ကိုေဇာ္ရယ္…)
(ဘယ္လို သတိရတာလဲ…)
(အိမ္မက္ထဲမွာ ကိုေဇာ္ က မေက ကို ထားၿပီး ေနာက္မိန္းမ ယူတယ္လို႔ အိမ္မက္ မက္ေနတယ္ မေက တကယ္မွတ္ၿပီး ကိုေဇာ္ကို ဖမ္းဆြဲေခၚတယ္ ကိုေဇာ္ ကိုေဇာ္နဲ႔ မေက ငိုေနတယ္ ဟိဟိဟိ…)
ကိုေဇာ္လင္း က
(ဘာ ဟိဟိလဲ ဘာရယ္တာလဲ ေျပာစမ္း..ေျပာ..)
(ခစ့္….ခစ့္…ခစ့္…)
(ဟာ..ဘာေတြ ရယ္ေနတာလဲ …ေျပာစမ္းပါဆိုေနတာကို..)
မေကသီ က
(ခစ့္…ခစ့္…ခစ့္…ေျပာမယ္..ေျပာမယ္ အဲ့ဒီဘက္ အိပ္ေနတဲ့ မသြယ္ ကို ကိုေဇာ္မွတ္ၿပီး ဆြဲထားတာ မသြယ္ မႏိုးသြားလို႔ ေတာ္ေသးတယ္ မေက အိမ္မက္မက္ရင္ အသံထြက္တတ္တာ ကိုေဇာ္ သိရဲ႕သားနဲ႔ )
ကိုေဇာ္လင္း က
(ဟား…ဟား…ဟား.. ဟုတ္ပဗ်ာ ငါျဖင့္ သူနဲ႔ အိပ္တဲ့ ညတစ္ည က လူကို လန္႔သြားတာဘဲ ဘာတဲ့ မေက မက္တဲ့ အိမ္မက္ က ဘာတဲ့လဲ ေျပာျပစမ္း ဘယ္လို ေယာင္ေအာ္တာလဲ)
(ေအာ္ ကိုေဇာ္ နဲ႔ ညားတဲ့ ညက မုဒိမ္းေကာင္ႀကီး ရဲတိုင္မယ္ ႐ုံးတိုင္းမယ္ ေခြးႀကီး ေခြးႀကီးလို႔ ေအာ္တာေလ)
ကိုေဇာ္လင္း က
(ေအး…အခု မုဒိမ္းေကာင္ႀကီး လာၿပီးေနာ္ မုဒိမ္းေကာင္ႀကီး လာၿပီးေနာ္…)
(ခစ့္…ခစ့္…ခစ့္…ကိုေဇာ္…ကိုေဇာ္…ဟာ…ဟာ…မလုပ္နဲ႔ …ခစ့္…..ခစ့္…..ခစ့္….)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အခန္းထဲမွာ ေမာဟိုက့္မိသူ ႏွစ္ဦးမွာ တစ္ဦး က မ်က္လုံးေမွးၿပီး အိပ္ေပ်ာ္မလို ျဖစ္ေနၿပီး ေန႔ခင္း က အိပ္ထားသူမွာ မ်က္လုံးေၾကာင္ေနၿပီး။
အခန္း မ်က္ႏွာက်က္ ေမာ့ၾကည့္ၿပီး မနက့္ျဖန္ အလုပ္အတြက္ စဥ့္စားေနသလို အနံ႔တစ္ခု ရမိၿပီး ႐ႈ႐ိုက့္မိသည္။
သနပ္ခါး အနံ႔ကေလး အခုမွ အနံ႔ခံမိသည္။
ေခါင္းကေလး ေဘးကို ေစာင္းၿပီး ေခါင္းအုံးအား နမ္းေနမိသည္။
ေမႊးေသာ အနံ႔ကေလးပါ။
ထၿပီး ထိုင္လိုက္သည္။ေခါင္းအုံးအား ကိုင္ၿပီး ၾကည့္ေနမိသည္။
ေခါင္းအုံးအား ျပန္ခ်မယ္ အလုပ္မွာ ဆံညႇပ့္ကလစ့္ကေလး ႏွစ္ေခ်ာင္း ေတြ႔ရသည္။
ေကာက့္ယူၿပီး ထလိုက္သည္။အနီးက ဗီြယိုအေပၚ ထားလိုက္သည္။
အခန္းအတြင္း က ထြက္ၿပီး ေသးေပါက္ဖို႔ အိမ္သာအနီးကို သြားလိုက္သည္။
အိမ္သာ က အျပန္မွာ မီးဖိုးေခ်ာင္ထဲ ဝင္ၿပီး ေၾကာင္အိမ္လွပ္ၿပီး လက္က်န္ ခ်ဥ္ရည္ေအးေအးေလး ျမည္းၾကည့္ၿပီး ထြက္လာခဲ့သည္။
အိမ္ထဲဝင္ၿပီး အေပါက္ပိတ့္ၿပီး ျပန္လွည့္လာခဲ့သည္။
အိမ္ထဲက စက္ခ်ဳပ္ခုံကေလး အေၾကာင္းမဲ့သလိုလို သတိရမိသလိုလို ၾကည့္ေနမိျပန္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ေန႔ရက္ကေလးေတြ ကုန္ဆုံးလာခဲ့သလို အခ်ိန္ေတြ က အကုန္ျမန္လွသည္။
ရင္းႏွီးမႈ႕ေတြက ခိုင္ျမဲလာၾကသည္။
(မသြယ္ နင့္အမ ဘယ္သြားတာလဲ ဟ)
(ေအာ္ မေက ဖဲႀကိဳး ေဘာ္က်ယ္ ထပ္ဆင္ နဲ႔ အပ္ေတြ သြားဝယ္တယ္)
(ေအာ္ ဟုတ္လား ေအးေအး ဒါနဲ႔ မသြယ္ ဆိုင္ခြဲမယ္ဆိုတာ ဟုတ္လား)
(အင္း ..အေမတို႔ က သင္စရာမက်န္ရင္ ခြဲပါလို႔ ေျပာတယ္ )
(ဟုတ္လား …အင္း..မသြယ္..မ႐ွိေတာ့ ဒီအိမ္ႀကီးထဲမွာ မေက တစ္ေယာက္ပ်င္းေတာ့မွာေပါ့)
(မသြယ္ အလည္ေန႔တိုင္း လာမွာပါ ကိုေဇာ္ မေက အလုပ္မႏိုင္ မသြယ္ လာကူေပးမွာပါ)
ႏွစ္ဦးသား အၾကည့္ခ်င္း ဆုံမိၾကသည္။
ခြဲၾကမယ္ဆိုေသာ စကားနဲ႔ အစျပဳ ဏ႐ုဏာအသံေတြ နဲ႔ ေျပာၾက ဆိုၾကတာ ဒီေန႔မွ ဆိုေတာ့
(မသြယ္ ဘာခ်က္ထားတုံး ဟ)
(ၾကက္သားထိုး င႐ုတ္သီးေၾကာ္ မန္းက်ီးခ်ဥ္ရည္ ခ်က္ထားတယ္)
(ဟာ ဗိုက္ဆာလာၿပီး သြားစားမွဘဲ)
ေျပာၿပီး ကိုေဇာ္လင္း အိမ္အေနာက္ က မီးဖိုးေခ်ာင္ဘက္ သြားေလသည္။
(မသြယ္ ခူးေပးရမလား ကိုေဇာ္)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ကိုေဇာ္လင္း မ်က္ႏွာ ေဝခြဲမရသလို ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိသည္။
(ေကာင္းတာေပါ့ ဟ)
မသြယ္ စက္ခ်ဳပ္ေသာ ေျခေထာက့္ကေလး ရပ္သြားသည္။
(လာမယ္ေနာ္ ခဏေလး)
ကိုေဇာ္လင္း ကုလားထိုင္ခုံအေပၚ က ထိုင္ၿပီး ေစာင့္ေနသလို မသြယ္ ခ်ဳပ္လက္စ အစ ကို အပ္ခ်ဳပ္ဘိေအာက္က အေပၚတင္ၿပီး အပ္ခ်ဥ္ႀကိဳးကို ျဖတ္လိုက္သည္။
ကပ္ေၾကးကေလး အလုပ္စားပြဲေပၚ တင္လိုက္ေတာ့ စားပြဲအေပၚက ၾကယ္သီးတပ္ဖို႔ ထားေသာ အပ္ခ်ည္လုံးကေလး အပ္တန္းလမ္းနဲ႔ စားပြဲေအာက္ကို ၾကသြားသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မီးဖိုထဲ ဝင္ခါနီးမွာ
(ဟိတ့္…….)
(အေမ့…….လန္႔လိုက္တာ ကိုေဇာ္ရယ္ )
ရင္ဘတ့္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ တင္ၿပီး ေၾကာက္လန္႔ေနေသာ မသြယ္ ျပဳံးေနသူ ကိုေဇာ္
(ဟားဟားဟား မျမင္ဘူးလား မသြယ္ရယ္ )
(မျမင္မိဘူး ဒီက အလုပ္က တစ္ဖက္နဲ႔ ထြက္လာတာကို)
(ဟာ အဲ့ဒါဆို ေနပါ ကိုယ္ဖာသာ ခူးစားပါမယ္ )
(ရပါတယ္ ခူးေကြၽးပါမယ္)
ကိုေဇာ္ နဲ႔ မ်က္လုံးခ်င္ ဆုံမိျပန္သည္။
ကိုေဇာ္ အနီးမွ မသြယ္ ျဖတ္သြားသည္။
ကိုေဇာ္ မသြယ္ လက္ကို လွမ္းဖမ္းၿပီး
(မလုပ္ပါနဲ႔ အလုပ္ဘဲ သြားလုပ္ပါ ကိုယ္ဖာသာ ခူးစားလိုက္ပါမယ္ မသြယ္)
မသြယ္ ျပန္လွည့္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆို္င္ ေျပာလိုက္သည္။
(ရပါတယ္ ခူးခပ္ၿပီးမွ အလုပ္ျပန္လုပ္မွာပါ)
မသြယ္ လက္ကို မ႐ုန္းဘဲ အကိုင္ခံေနၿပီး ေျပာေနသလို မသြယ္ မ်က္ႏွာ က အိမ္ထဲကို လွမ္းၾကည့္သလိုလို ျဖစ္ေနသည္။
ကိုေဇာ္ စကၠန္႔ အနည္းငယ္အထိ စကားမေျပာေသးဘဲ မသြယ္လက္ကို ကိုင္ထားလိုက္ေတာ့သည္။
ႏွစ့္ဦးသား နာလည္သလိုလို ႐ွိေနၾကသည္။
15စကၠန္႔ ကို စိတ္ထဲ ရြတ္မိသလား တိတ္ဆိတ္ခ်င္း အဓိပၸါယ္ က ဘာလဲ…။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မီးဖိုထဲမွာ မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ မိသြယ္ လက္ဆြဲထားေသာ ကိုေဇာ္လင္း
ကိုေဇာ္လင္း မိသြယ္လက္ကို ထပ္ၿပီး ဆြဲလိုက္ေတာ့ မိသြယ္ ေျခလွမ္းကေလး ေရြ႕လာသည္။
ေျခတစ္လွမ္းမွာ အလြန္နီးကပ္သြားသည္။
စကၠန္႔မျခား နီးကပ္ခ်ိန္မွာ ကိုေဇာ္လင္း မသြယ္အား ဖက္လိုက္သည္။
မတ္တပ္ရပ္ မိသြယ္ ေက်ာက္႐ုပ္ကေလးလို လက္ေအာက္ခ် ရပ္ေနမိေတာ့သည္။
မသြယ္ မ်က္လုံး က အိမ္ထဲကို အေျခအေန ၾကည့္ေနသလိုလို ႐ွိေနသည္။
အေထြးအေပြ႔ နဲ႔ ပြတ့္သပ့္ ကိုင္တြယ္ေနပုံ က တေျဖးေျဖး အကြက္စိတ္လာသည္။
မသြယ္ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္ရင္းလာၿပီး မရပ္ခ်င္သလိုလို ျဖစ္လာေတာ့ အနားက လူကို ဖက္ထားမိသည္။
မဖက္လွ်င္ လွဲၾကသြားႏိုင္သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔
၁ မိနစ့္အၾကာမွာ
(မသြယ္…)
ႏွစ္ဦးသား မတ္တပ္ရပ္ ဖက္ထားလွ်က္႐ွိေနျပန္သည္။
(မသြယ္ …မသြယ္..)
အ႐ႈသံ ျပင္းျပင္း ထြက့္ေပၚလာၿပီး တိုးညႇင္းေသာ အသံကေလး ထြက္ေပၚလာသည္။
(ဟင္း….)
ညိွအားတစ္ခုအား တြန္းကန္မိသလို အႏိုင္ႏိုင္ ျပန္ထူးမိသည္။
(ကိုယ္ကို ခ်စ္လား အကို က မသြယ္ကို ခ်စ္ေနတာ မေက ႐ွိေနလို႔ မေျပာရဲတာ…)
အသံတိုးတိုး ကေလးေတြ ႏွစ္ဦးသား ၾကားႏိုင္႐ုံပါ။
(အင္း…မသိဘူး…)
(ဟာကြာ…အကို ေမးေနတာက အကိုယ္ကို ခ်စ္လား ေမးတာ)
(ဟင္းအင္း…မေျဖတတ္ဘူး…)
အသံတုန္တုန္ နဲ႔ မသြယ္ ေျဖေနမိသည္။
(မေက သြားတာ ၾကာၿပီးလား…)
(ေစာေစာ က ကိုေဇာ္ မလာခင္ေလး ထြက္သြားတာ)
မသြယ္ အေျဖစကား ၾကားရေတာ့ အသံတိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္။
(အခန္းထဲ သြားရေအာင္)
(ဟင္း..အင္း…)
မသြယ္ ဖက္အား ပိုၿပီး ျငင္းေနသည္။
ကိုေဇာ္လင္း လူခ်င္းခြာၿပီး
(လာ မသြယ္ကို ျပစရာ႐ွိတယ္ အခန္းထဲမွာ သိမ္းထားတာ ျပမယ္)
(ဟင္း…အင္း…)
ကိုေဇာ္လင္း မေက သြားခ်ိန္ လာခ်ိန္ တြက္ဆေနမိသည္။
မီးဖိုေခ်ာင္းထဲ က တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္သြားလိုက္သည္။
မသြယ္ အနီးက ကုလားထိုင္အေပၚ ထိုင္လိုက္မိၿပီး ထြက္သြားေသာ ကိုေဇာ္ ေက်ာျပင္အား ၾကည့္ေနမိၿပီး အခ်စ္အေၾကာင္း မသိေသးေသာ မသြယ္ အူေတြ ခႏၵာကိုယ္ေတြ တဇတ့္ဇာတ့္ တုန္ခါေနေတာ့သည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ကိုေဇာ္ အိမ္ေ႐ွ႕ ျခံတံခါး သြားပိတ္ၿပီး အိမ္ထဲ ဝင္လိုက္သည္။ အိမ္ထဲ က တံခါးမႀကီး အပါအဝင္ စက္ခုံအနား က တံခါးအေပါက့္ေတြ ပိတ္လိုက္သည္။
ေနာက္ေဖး တံခါးအနီးမွ ရပ္ၿပီး မသြယ္ကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။
မသြယ္ တံခါးေပါက္ေတြ ပိတ္ကတဲက သိေနပါသည္။
႐ွက္ရြံ႕စြာ ကုလားထိုင္ခုံအေပၚ က ထၿပီး အိမ္မႀကီးထဲ သြားလိုက္သည္။
မသြယ္ အိမ္ထဲ ဝင္လိုက္မွာ ေနာက္ေဖးအေပါက္ တံခါးႀကီး က ပိတ္သြားသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
အနား က မသြယ္ခါးကေလး လက္တစ္ဖက့္နဲ႔ ဖက္ထားၿပီး အနီးက အခန္းတံခါးကို ဖြင့္လိုက္သည္ ။
အခန္းတံခါးအား ဆြဲပိတ္လိုက္သည္။
အခန္းထဲမွာ ရပ္ေနေသာ မသြယ္ကို ရင္ခ်င္းအပ္ ဖက္ထားလိုက္သည္။
မသြယ္ ႐ွက္စြာနဲ႔ ျပန္ဖက္ထားမိသည္။
ကိုေဇာ္လင္း ရဲ႕ အထိအေတြ႔ အကိုင္အတြယ္မ်ား က မသြယ္ထံမွ အသံကေလးမ်ား တိုးတိိုးညႇင္သာစြာ ထြက္ေပၚေနျပန္သည္။
ခဏတာ အထိအေတြ႔႕ က မသြယ္ရဲ႕ ခႏၵာကိုယ္ တစ္ခုလုံး တုန္ခါေစသည္။
ကိုေဇာ္လင္း က မသြယ္အား လူခ်င္းခြာၿပီး အနီးက ဗြီယိုအနီး သြားၿပီး အေပၚ က ဆံညႇပ့္ကေလး ႏွစ္ခု ယူၿပီး မသြယ္ လက္ထဲကို ထဲ့ေပးလိုက္သည္။
မသြယ္ လက္ထဲ က ပစၥည္းကေလးၾကည့္ၿပီး ေငးေနမိသည္။
ကိုေဇာ္လင္း မသြယ္လက္ကို ဆြဲၿပီး ကုတင္အနီးကို ေခၚလိုက္သည္။
တေရြ႕ေရြ႕ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ႔ မသြယ္ လိုက္ပါသြားသည္။
ကုတင္အနီး ရပ္မိၾကေတာ့ ကိုေဇာ္လင္း က ဦးစြာ ကုတင္အနီးကို ထိုင္ခ်ၿပီး ရပ္ေနသူ မသြယ္လက္အား ဆြဲယူၿပီး ထိုင္ေစလိုက္ျပန္သည္။
မသြယ္ ကုတင္အေပၚမွာ ဖင္ထိုင္မိေတာ့ မၾကာခင္မွာ ကုတင္အေပၚ လွဲၾကလာေအာင္ ကိုေဇာ္လင္း က ပုခုံးအေပၚ က လက္ျဖင့္ ေနာက္ကို ဆြဲေပးလိုက္သည္။
ပုခုံအေပၚ က လက္ႀကီး ေစခိုင္းသလို မသြယ္ ကုတင္ေဘးအနားကို တေျဖးေျဖး လွဲၾကေနသည္။
ကုတင္အေပၚ ေက်ာခ်မိေတာ့ က်န္ေနေသာ ေျခေထာက့္ကို ကိုေဇာ္လင္း မတင္လိုက္ခ်ိန္မွာ မသြယ္ မိမိေျခေထာက္မွ ဖိနပ္ကေလးကို ခါခ်မိလိုက္သည္။
ဖိနပ္ကေလးမ်ား အျမင့္အေပၚ က ၾကလာေတာ့ ခုန္ေပါက့္စြာ မနီးမေဝး မွာ ဟိုတစ္ဖက္ ဒီတစ္ဖက္ ျဖစ္သြားၾကသည္။
ကိုေဇာ္လင္း ကုတင္အေပၚ တက္လိုက္ေတာ့ ကုိေဇာ္လင္း ဖိနပ့္သည္ တူယွဥ္စြာ ကပ္ေနၾကသည္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ က တံခါးေလးသည္ ေလျပင္းငယ္ တစ္ခ်က္အေဝွ႔မွာ အလိုလို ေစ့သြားၾကသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦/
မသြယ္ ဆိုင္မခြဲခင္ အထိ အခ်စ္ပညာေတြ သင္ယူခဲရသည္။
အခ်ိန္ေတြ အခ်က္ေတြ နဲ႔ အခ်စ္ပညာမ်ားကို တပ္မက္မိသည္။
မေက အျပင္သြားလွ်င္ တစ္ေယာက္ထဲ ႐ွိေနသလို တစ္ခါတေလ ကိုေဇာ္လင္း လဲ ႐ွိတတ္ပါသည္။
ကိုေဇာ္လင္းတို႔ လင္မယား မသြယ္အိမ္ကို အလည္ေရာက္ၾကသလို မသြယ္ မိသားစု က အျမဲတမ္းလိုလို ေရာက္ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ညအခ်ိန္ ကိုေဇာ္ က အခ်ိန္မွန္ မေရာက္ပါ ည ၁၂ ည
နံနက္ ၂ နာရီ အစျပဳၿပီး မေက မေျပာေတာ့ပါ။
ကိုေဇာ္ ေဘာလုံးပြဲ ဝါသနာ ထုံေနၿပီး။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
မသြယ္ ဆိုင္ခြဲသြားေတာ့ ကိုေဇာ္ အိမ္ကို ျပန္ကပ္ေနသည္။
မေက က ေမးေတာ့
(ေအာ္ ေနခင္းဆိုေတာ့ မေက တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းမွာ ဆိုလို႔ပါ မသြယ္႐ွိေတာ့ မေက ကို စကားေျပာေဖာ္ ရတယ္ေလ အခု ငါမိန္းမ အနား အကို က ေနေပးရမွာေပါ့)
(တကယ္ႀကီးလား ကိုေဇာ္ရယ္ ..)
(ဟ တကယ္ေပါ့ ဟ)
မေက ကိုေဇာ္ ရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းကေလး ေဝွ႔ၿပီး ဖက္ထားလိုက္သည္။
(မေက ေဘာလုံးပြဲၾက အခ်ိန္မေရြးေတာ့ သြားခြင့္ေပးအုံးေနာ္)
(ရပါတယ္ သြားပါ ကိုေဇာ္ရယ္ မေက က ဘာေျပာေနလို႔လဲ )
(ေအးကြာ ည ၁ နာရီ ႏိုးအုံးကြ ခ်ဲဆီပြဲ ႐ွိတယ္)
(အင္းပါ အကိုရယ္….)
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ညအခ်ိန္ ၂ နာရီ မေကတို႔ အိမ္နဲ႔ မနီးမေဝး မသြယ္တို႔ အိမ္က မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ တိတ္တိတ္ကေလး ထြက္လာၿပီး သူတို႔ အိမ္ထဲ က ျခံစည္း႐ိုး ေခြးတိုးေပါက္က တိုးၿပီး တစ္ဖက္ က လူမေန တဲကေလးအတြင္း ဝင္ေနလိုက္သည္။
တဲကေလးမွာ ေမွာင္မည္းေနသည္။
တဲတံခါးေပါက္ငယ္မွာ ပ်က္ဆီးေနၿပီး တံခါးေပါက္ တစ္ဖက္မွာ မ႐ွိေတာ့ပါ။
တဲကေလးထဲ ဖ်ာစုတ့္ကေလး တစ္ခ်ပ္ ႐ွိေနသည္။
ထိုဖ်ာစုတ္ကေလးအေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး အေျခအေန ၾကည့္ေနမိသည္။
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
လူတစ္ေယာက္ ျခံတံခါး ေသာ့ဖြင့္ၿပီး အိမ္အျပင္ထြက့္လိုက္သည္။
ညအခ်ိန္မွာ အေဝး က ေဘာလုံးပြဲကို စပီကာအႀကီးမ်ားနဲ႔ ဖြင့္ေနသံ ၾကားရမွာပါ။
လူတစ္ေယာက္ က ေျမာက္ဘက္ကို သြားၿပီး လမ္းအခ်ိဳး အေက်ာ္မွာ မိမိအိမ္ကို ျပန္ၾကည့္ေတာ့ အိမ္ကို မျမင္ရပါ။
လမ္းအေပၚကို ၾကည့္ေတာ့ လူရိပ္ လူအေယာင္ မေတြ႔ရပါ။
အေျခအေန အားလုံးၾကည့္ၿပီး အနီးက ျခံထဲကို ၿပိဳလဲ ယိုင္ရြဲ႕ေနေသာ အသားဝန္းထရံ အေပၚ ေျခနင္းၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လိုက္သည္။
တဲအိမ္အနီး ေရာက္ေအာင္ သြားၿပီး တဲအတြင္း ၾကည့္မိလိုက္သည္။
မည္းမည္းအေရာင္ ထုထည္တစ္ခု ေတြ႔လိုက္ေတာ့ လူဆိုတာ သိၿပီး
(မႏြယ္လား…)
အသံတိုးတိုးေလး ေမးလိုက္သည္။
(ဦးေဇာ္လား…)
အသံေျပာင္းခါစ ၁၆ ႏွစ့္အရြယ္ ကေလးမေလး က ေမးလိုက္သည္။
အသံတိုးတိုးေျပာၿပီး တဲအေပါက့္ က လူ တဲအတြင္း ဝင္လိုက္သည္။
(ဦးေဇာ္ သမီးကို ဘာေျပာမွာလဲ ေျပာေလ )
(ဟိုေန႔ က ဦးေပးတဲ့ အဝတ္စေတြ လွလား)
(အင္း လွတယ္)
(နင့္အမ ခ်ဳပ္ေပးတာလား)
(ဟုတ္တယ္…)
အသံတိုးတိုးမ်ားျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေျပာေနၾကသည္။
(နင္ဝတ္လာခဲ့လား….)
(ဦးပဲ ဝတ္ခဲ့ ညၾက ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ဒီတဲဘက္ လာခဲ့ဆို ည ၂နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ လာခဲ့မယ္လို႔ ေရတြင္းအနား ကပ္ေျပာသြားတာဘဲ )
(ဦး…ကိုင္ၾကည့္လို႔ ရမလား)
(အင္း ကိုင္ၾကည့္ပါ…)
(လာ…ဦး..ကိုင္ၾကည့္မယ္…)
မၾကာခင္မွာ….
(သိသားဘဲ ကိုင္ၾကည့္ခ်င္တာ ဒါေၾကာင့္ အခုမွ ထၿပီး ဝတ္လာခဲ့တာ ဦးေဇာ္…ခစ့္…ခစ္…ခစ့္…)
အသံေျပာင္းခ်ိန္ အခါေလးမွာ တဲကေလးအတြင္းမွာ တေျဖးေျဖး ေမွာင္မိုက္လာသည္။
ေဘာလုံးပြဲမွာ ေဘာလုံးနည္းျပမ်ားမွာ တစ္ခ်က္မမွားရေအာင္ ႀကီးၾကပ္ေနရသည္။
ေဘာလုံးသမားမ်ား အေမာခံႏိုင္ေအာင္ ေရဗူးမ်ား တိုက္ေကြၽးရသည္။
ထိခိုက့္နာက်င္လွ်င္ ေဆးဗူးေလးမ်ားျဖင့္ ပက္ျဖန္းေပးၾကသလို…..
တဲအတြင္း က လူတစ္ေယာက္သည္ သူအိပ္ေထာင္ အတြင္းက ဗူးကေလးတစ္ခု ထုတ္ယူလိုက္ၿပီးေနာက္ မၾကာခင္ တဲကေလး အတြင္းက မပိမသ အသံမ်ား ၾကားရၿပီးေနာက္……
≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦≧◔◡◔≦
ညအခ်ိန္ ေအာ္သံ တစ္ခု က ရပ္ကြက္အတြင္း ေပၚထြက္လာသည္။
(သူခိုးဗ်ိဳ႕………သူခိုး….သူခိုး….)
ျပီးပါျပီ...။